27دی

I’M GOING WHERE THE UNIVERSE TAKE ME …
.
+ الان دیگه عادی شده…
فضای مجازی ( شما بخون شبکه های اجتماعی ( شما هم بخون اینستاگرام )) کاری کرده که دیگه خودمون نباشیم.
از پونزده شونزده سال پیش که توی یاهو و اورکات و … و … بعدها فرندفید و همراه باهاش گوگل ریدر و … و … بعدها فیسبوک و توییتر و … و … فعالیت میکردم… هیچوقت نتونستم با آدم هایی که از اسم و تصویر خودشون استفاده نمیکنن ارتباط برقرار کنم…
ارتباط برقرار نمیکنم، دلیل بر این نیست که مشکلی دارم، هرکسی عقاید خودش رو داره باید یاد بگیریم به عقاید هم احترام بزاریم…
و میدونم اکثر مردم دنیا با اسم غیرواقعی میان … در مورد موضوع دیگه ای دارم صحبت میکنم.
اینکه اینقدر که دیگه هیشکی خودش نیست ، اکثرا خود واقعیشون رو پنهون کردن از جامعه. که حتی در اکثر موارد، این خود واقعی برتری بیشتری نسبت به چیزی که نشون میدن داره … ولی جامعه (جهانی، نه فقط ایران) ، توی رشد ناگهانی شبکه های اجتماعی طی چند سال گذشته هضم شده. و این رشد سریع، بدون ایجاد فرهنگ شکل گرفته. این مشکل جهانیه، نه فقط ایران : اینقدر خودزنی نکنیم.
.
+ الان دیگه عادی شده …
وقتی کمتر از پنج ساله که شبکه های اجتماعی همه جا توی دستمون هستش و هر شخصی به راحتی می‌تونه دیدگاه های خودش رو برای عموم منتشر کنه. جای بحثی نمی‌مونه . از کودک ۱۰ ساله تا پیرمرد ۹۰ ساله، هر کدوم به نوعی، در مورد هرچیزی که به فکرشون میرسه، دیدگاهشون رو‌ منتشر میکنن.
و باور کنید، این واقعا بد نیست ! اتفاق خیلی خوبیه. در مورد اینکه چه دیدگاهی درست و چه دیدگاهی غلط هستش، صحبت نمی‌کنم.
فرهنگ، یک روزه و یک ماهه و یک ساله و ده ساله ایجاد نمیشه. تمامی مواردی که توی شبکه های اجتماعی میگذره، از جمله فحش دادن زیر پست ها، بیان دیدگاه در مورد هر موضوعی، از دابسمش گرفته تا انواع ویدیو فان، از اینفلوئنسرهای خوب گرفته تا اینفلوئنسرهای بد… تمام مواردی که هممون داریم میبینیم و باهاشون روبرو میشیم. خوب و بد ، درست و غلط همیشه وجود داشته، ولی پس ذهنمون بزاریم که این مشکل نبود فرهنگ استفاده از شبکه های اجتماعی، جهانیه، نه فقط ایران : اینقدر خودزنی نکنیم.
.
+ الان دیگه عادی شده …
تمامی موضوعاتی که روزانه داره اتفاق می‌افته دور و ورمون و همه داریم باهاش دسته پنجه نرم میکنیم، از کوچیکترین مشکلات تا بزرگتریناشون قابل بحث و گفتگو توسط همه هستش. هرکسی نسبت به تجربیات زندگی خودش و قدرت تفکر خودش این توانایی رو داره که تحلیل کنه و حرف بزنه…
دیگه زمانی که فقط روزنامه ها بودن که خبرارو میرسوندن تموم شده. اینترنت زندگی هممون رو عوض کرده … دیگه مثل قبلا نیست که فقط باباها تو خونه ها با دایی ها و عموها بحث میکردن در مورد وقایع روز. الان دیگه همه میتونن نظرات خودشون رو بیان کنم و قطعا در مورد همه مسائل بین همه انسان ها تفاوت نظر وجود داره. اگر نبود ، دنیا گلستان بود و این همه جنگ و مرز وجود نداشت. و این مشکل جهانیه، نه فقط ایران : اینقدر خودزنی نکنیم.
.
+ الان دیگه عادی شده …
روزانه به هر نوعی، کلی تصویر میبینیم، کلی متن می‌خونیم، کلی خبر میخونیم، کلی ویدیو میبینیم، محتوایی که روزانه وارد ذهنمون میشه، چندین برابر محتوایی هستش که ده سال پیش روزانه وارد ذهنمون میشد. طبیعیه با این همه محتوا هر شخصی بتونه نظر خودش رو بلند و رسا اعلان کنه. چه انتظار دیگه ای میتونیم میتونیم داشته باشیم از هم ؟
شبکه های اجتماعی همونقدر که می‌تونه آدم هارو به هم نزدیک‌کنه، همینقدر هم می‌تونه از هم دورشون کنه … موجودیتی که کمتر از ده ساله کاربردی شده، نمیشه ازش توقع فرهنگ داشت، همینطور نمیشه از آدم ها توقع داشت که شرایط و قوانین درست اضافه ازش رو بدونن و‌ درک کنن …
و این موضوع، مشکل جهانیه، نه فقط ایران… اینقدر خودزنی نکنیم.
.
+ الان دیگه عادی شده و این کپشن من هم بین هزاران کپشن دیگه ای که روزانه میخونی، فراموش میشه.
.
اگه هم حوصله کردی و خوندی !!! خوشحال میشم نظرت رو در مورد این موضوع بدونم.
اگه هم ارتباط گرفتی با چیزی که دارم میگم … عالیتر میشه که پستم رو توی استوریت به اشتراک بزاری.
.

بازنشر پست

درباره مهدی خطیری

عاشق خودمم. شدیدا رکم. بیخیالم. تنفر یا علاقرو راحت بیان می کنم. تعریف از خود رو ایراد نمیدونم اگه حقیقت باشه. اعتماد به نفس فت و فراوون. همیشه خندونم. عصبی نمیشم. زیاد فکر می کنم، خیلی زیاد. از هیچی ناراحت نمیشم. از هیچی + مرگ نمیترسم. بین عموم سنگین، کم حرف میزنمو خوب نگاه می کنمو خنده. بین دوستان + اینترنت فقط دیوونه بازیو تخلیه انرژی مثبت. با هرکس عین خودش رفتار می کنم. شدیدا راست گوامو منطقی، از پنهان کاری متنفرم. برا همه کارام دلیل دارم. تا حالا هم اینطور صریح خودمو معرفی نکرده بودم. + ادامه دارد.

پاسخ خود را بنویسید

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

© Copyright 1989-2020, All Rights Reserved